Icons made by Freepik from www.flaticon.com is licensed by CC 3.0 BY
Anemos apartments

Σχετικα με τη Λερο

Το νησί της Λέρου βρίσκεται στα βόρεια Δωδεκάνησα, μεταξύ της Πάτμου και της Καλύμνου με πληθυσμό 8.500 κατοίκους. Λέγεται και νησί της Άρτεμης λόγω του αφιερωμένου ναού στη θεά του κυνηγιού.

Χαρακτηριστικό του γεωγραφικού ανάγλυφου του νησιού είναι οι μικροί, καλλίγραμμοι κολπίσκοι και η δαντελωτή ακτογραμμή του με αμέτρητους κολπίσκους με πιο σημαντικό αυτόν του Λακκιού, που αποτελεί και το μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι στην Μεσόγειο.

Η πλούσια βλάστηση του νησιού με έντονους χρωματισμούς σε συνδυασμό με τα παραδοσιακά χρώματα της ώχρας και του γαλανού στα σπίτια, μόνο ωραίες εικόνες και αναμνήσεις μπορούν ν’ αφήσουν στον επισκέπτη. Οι οικισμοί, άλλοι αραιοί και άλλοι πυκνοκατοικημένοι, διάσπαρτοι να μπλέκονται ο ένας με τον άλλο, κάνουν την περιπλάνηση του επισκέπτη όλο και πιο εύκολη.

Ιστορικη Αναδρομη

Κάνοντας μια αναδρομή στην ιστορία αυτού του νησιού, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι η σημασία του και ο ρόλος που έπαιξε στην ιστορία ήταν δυσανάλογος της έκτασής του. Η σημαντικότητα του Γεωγραφικού ανάγλυφου της Λέρου τονίζεται από τα γραπτά του ιστορικού Θουκιδίδη. Αργότερα κατά τη διάρκεια της ύστερης βυζαντινής και οθωμανικής περιόδου σημειώνεται σημαντική πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη κάνοντας το μικρό αυτό νησί πρωταγωνιστή στην ευρύτερη περιοχή.

κατά τα βυζαντινά χρόνια χτίζεται το κάστρο του Παντελιού, που αποτελεί τη σημαντικότερη γραμμή άμυνας του νησιού. Οι εξωτερικοί οχυρωματικοί περίβολοί του φέρονται να κατασκευάζονται μέχρι τις αρχές του 14ου αιώνα, κατά τη διάρκεια δηλαδή της ιπποτοκρατίας από τους Ιωαννίτες Ιππότες.

Αργότερα, κατά την οθωμανική κυριαρχία, ύστερα από δύο αποτυχημένες πολιορκίες, η Λέρος περνά από τα χέρια των Ιωαννιτών Ιπποτών στους Οθωμανούς με συνθήκη που υπογράφηκε μεταξύ τους τον Δεκέμβριο του 1522. Κατά την περίοδο εκείνη, τα νησιά της Δωδεκανήσου διεκδίκησαν και κατάφεραν να έχουν διοικητικά πλήρη αυτοδιοίκηση και αυτονομία έχοντας κάθε νησί για διοικητές τοπικούς άρχοντες.

Κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης του 1821 η Λέρος μαζί με την Πάτμο, τους Λειψούς και τους Φούρνους προσαρτάται στο ελληνικό κράτος, αλλά δυστυχώς για σύντομο χρονικό διάστημα ,γιατί το Φεβρουάριο του 1830 τα τέσσερα αυτά νησιά επιστρέφονται στην Τουρκία σύμφωνα με τη Συνθήκη του Λονδίνου.

Στη σύγχρονη ιστορία της Λέρου σημαντικά γεγονότα λαμβάνουν χώρα στο νησί. Το 1912 βρίσκει τη Λέρο να περνά από τα χέρια των Τούρκων στους Ιταλούς και τα γεγονότα αυτά συνεχίζονται πιο εντατικά κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε, η Λέρος αναδεικνύεται σε σημαντική ναυτική και αεροπορική βάση από το φασιστικό καθεστώς λόγω της θέσης και μορφολογίας της. Στα 31 χρόνια κυριαρχίας των Ιταλών στη Λέρο επιχειρήθηκε εκτεταμένη “ιταλοποίηση” της περιοχής καθιερώνοντας την ιταλική ως υποχρεωτική στα σχολεία και κατάργηση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας. Ακόμη, σημαντικά έργα υποδομής του νησιού που χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα είναι απομεινάρια εκείνης της εποχής φέροντας τα κριτήρια του “ νέου μοντέλου πολεοδομίας”. Μερικά από αυτά είναι το κτίριο του σημερινού νοσοκομείου του νησιού, η ναυτική βάση στο Λακκί, αλλά και η ευρύτερη πόλη του Λακκιού καθώς και διάσπαρτα υδραγωγεία, οχυρωματικά έργα και δρόμοι.

Τέλος, μετά από 600 χρόνια κτήσεων και κατακτήσεων, τα Δωδεκάνησα και μαζί με αυτά και η Λέρος, στις 7 Μαρτίου του 1948 ενώθηκαν με την Ελλάδα.

Τι να κανεις

Αν είσαι λάτρης της ιστορίας, εδώ θα συνδυάσεις την απόλυτη χαλάρωση των διακοπών με την επίσκεψη σημαντικών ιστορικών μνημείων. Μερικά από αυτά είναι το Τούνελ της Μερικιάς που αποτελεί ένα ιδιότυπο πολεμικό μουσείο εκθεμάτων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στο ίδιο αντικείμενο είναι και το πολεμικό μουσείο “Deposito di Guerra” που αποτελείται από μια ιδιωτική συλλογή του κύριου Γιάννη Παραπονιάρη με αντικειμένα της ίδιας εποχής.

Το Εκκλησιαστικό Μουσείο στο μεσαιωνικό κάστρο του Παντελιού και το Λαογραφικό Μουσείο Μανώλη Ήσυχου στον Πύργο Μπελένη στα Άλιντα, αξίζουν την επίσκεψη του ταξιδιώτη.

Για τους πιο δραστήριους και γι’ αυτούς που τους αρέσει η επαφή με τη φύση, το νησί, τα τελευταία χρόνια αναδεικνύεται σε σπουδαίο προορισμό για εξωτερικές δραστηριότητες. Μερικές από αυτές είναι,ο περιπατητικός και ποδηλατικός τουρισμός με διαδρομές είτε στα στενά παραδοσιακά σοκάκια του Πλατάνου, είτε ορεινές στο όρος Απιτίκι και στο φυτώριο. Τέλος, ο βυθός της ευρύτερης θαλάσσιας περιοχής είναι τόσο πλούσιος σε ιστορικά ναυάγια αλλά και λόγω της ποικιλομορφίας του, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από άλλους προορισμούς για καταδυτικό τουρισμό.

Κατά μήκος της ακτογραμμής του νησιού μπορείς να βρεις κολπίσκους με παραλίες που ικανοποιούν κάθε γούστο. Άλλες μικρές με βότσαλα, άλλες με ψιλή αμμουδιά και άλλες οργανωμένες ή απόμερες. Αναφορικά, μερικές από αυτές είναι:

  • Τα Άλιντα, μακρόστενη παραλία με άμμο και ψιλό βότσαλο. Διαθέτει ομπρέλες, ξαπλώστρες, υποδομές για θαλάσσια σπορ και φυσική σκιά από αρμυρίκια. Κοντά της λειτουργούν μίνι μάρκετ, αναψυκτήρια και εστιατόρια.
  • Η Αγιά Κιουρά, με άμμο και βότσαλα, χωρίς υποδομές, αλλά ιδιαίτερα δημοφιλής για τα γαλαζοπράσινα νερά της. Η πρόσβαση γίνεται από βατό χωματόδρομο που ξεκινά από την ομώνυμη εκκλησία στο Παρθένι.
  • Η Γούρνα, οργανωμένη παραλία με σκουρόχρωμη αμμουδιά, αρμυρίκια, ρηχά νερά και σκοπέλους. Κοντά της λειτουργούν, ταβέρνες, αναψυκτήρια, μίνι μάρκετ.
  • Ο Βρωμόλιθος, ξαπλώστρες κάτω από αρμυρίκια στην ειδυλλιακή ακτή του ομώνυμου οικισμού με την άμμο και το βότσαλο. ΒΑ βλέπει προς τη νησίδα της Αγίας Κυριακής. Σε απόσταση αναπνοής λειτουργούν beach bar και εστιατόρια
  • Ο Κρυφός, ο απομονωμένος αυτός ορμίσκος βρίσκεται κάτω από βράχους γεμάτους κάπαρη. Έχει και σπηλιά από το βυθό της οποίας αναβλύζει γλυκό νερό. Θα φτάσετε εκεί με αρκετή και δύσκολη πεζοπορία από την περιοχή Παναγιές, κοντά στα Άλιντα, είτε πολύ πιο εύκολα με σκάφος.
  • Ο Μπλεφούτης, εκτεταμένη παραλία με ψιλό βότσαλο και άφθονη φυσική σκιά από αρμυρίκια. Στο βάθος λειτουργούν ταβέρνες.
  • Το Παντέλι, ακρογιάλι στον γραφικό οικισμό με ομπρέλες και ξαπλώστρες στην αμμουδιά του. Κοντά του λειτουργούν ταβέρνες, ουζερί και αναψυκτήρια. Και άλλες…
  • O ξερόκαμπος , νότια του νησιού με άμμο και ταβέρνες..